می دانیم تراکم یکی از مفاهیم حیاتی در تحلیل پوششی داده ها می باشد که در تصمیم گیری های مدیریتی نقش مهمی ایفا می کند، به همین دلیل محققین بسیاری در این زمینه مطالعه کرده اند. محاسبه و تشخیص تراکم از دو جنبه مهم است. با کاهش ورودی در واحد تصمیم گیرنده ای که دچار تراکم شده است، باعث کاهش هزینه های آن می شویم. از طرفی تراکم باعث کاهش خروجی می گردد پس با رفع آن، اجبارا خروجی افزایش پیدا می کند و این امر باعث سود بیشتر می شود. ولی روش های ارایه شده برای محاسبه تراکم درDEA، مبحث تراکم را فقط با درنظرگرفتن خروجی های مطلوب مورد بررسی قرار داده اند. همان طور که می دانیم اندازه گیری دقیق داده ها در دنیای واقعی عملا امکان پذیر نمی باشد. همچنین در بعضی موارد ممکن است داده ها دارای ابهام باشند. بنابراین فرض دقیق بودن داده ها در حل مسایل، فرض درستی نمی باشد. یکی از راه های مواجهه با داده های نادقیق، داده های فازی می باشد. هدف از این مقاله به دست آوردن نوع جدیدی از تراکم در خروجی های نامطلوب با استفاده از داده های فازی می باشد. مدلی ارایه می دهیم که بتواند این نوع تراکم را تشخیص داده و میزان آن را محاسبه کند.